Home

OPS informatie voor producten met oplosmiddelen
OPS

Er is een woud van regels waar bedrijven die producten leveren waardoor OPS kan ontstaan aan moeten voldoen. OPS staat voor Organisch PsychoSyndroom, ook wel schildersziekte genoemd. Europese- en Nederlandse richtlijnen / normen wisselen elkaar in een moordend tempo af. Hierdoor zien veel bedrijven door de bomen het bos niet meer. Kleine- en middelgrote bedrijven (het MKB) kost het dan ook de grootste moeite om aan de juiste informatie te komen.

De overheid stelt de nodige eisen aan de informatie die op etiketten en veiligheidsbladen moet worden gegeven. In onze huidige geautomatiseerde wereld hoeft dat geen probleem te zijn, mits de eisen niet te vaak veranderen. Het veranderingstempo van de overheidsvoorschriften is echter dusdanig hoog, dat regelmatig de software, al voor de introductie op de markt, aangepast moet worden. Hierdoor is het voor automatiseerders totaal niet aantrekkelijk producten voor dit marktsegment te ontwikkelen. En zonder goede software is het voor het MKB moeilijk de correcte informatie te geven over de producten die zij leveren.

Door het gebrek aan tijd worden in de praktijk verschillende documenten van toeleveranciers gebruikt voor doelen waarvoor ze niet zijn gemaakt. De producent van grondstoffen geeft geen informatie over de samenstelling van de stof op haar veiligheidsbladen. Hier is de groeiende juridisering grondslag aan. Als een samenstelling niet exact is zoals op een veiligheidsblad vermeld staat, dan loopt men het risico een legertje advocaten op zich af te krijgen. OPS is een ziekte waar de komende jaren naar verwachting veel claims bij de bedrijven worden ingediend. Dus voor de producent is het, vanuit een juridisch standpunt, veel veiliger bij iedere batch grondstof (op aanvraag) de daarvoor exacte samenstelling te geven. Maar dat betekent dat het MKB voor ieder batch grondstoffen die men ontvangt de toeleverancier om de juiste gegevens over de samenstelling op moet vragen. En dit werkt ook weer door naar de informatie die naar de eindgebruikers wordt gegeven. Dit tezamen met de angst bij de leverancier van eindproducten om in de winkel te laten kijken en we hebben de complexheid van het probleem boven water.

Er zijn twee zaken die hierbij tot een oplossing bij kunnen dragen.
* De overheid moet zich beperken tot het niet vaker dan 1 keer per jaar wijzigen van de eisen;
* Er moet een centrale databank komen waar de gebruikers van grondstoffen en eindproducten de informatie kunnen verkrijgen die zij nodig hebben om te voldoen aan de eisen die de overheid stelt.


Auteur: Ing. W. Verwoerd www.syntens.nl